Aklımda bir kurgusun.
En güzel yanlarınla savaşıyor , çelişkilerin...
Bir bakışınla savaşıyor , en acı sözlerin.
Gidişin hançerini dayamış , en derin durma isteklerine.
Tutsak almış aklın kalbini.
işte gidiyorsun...
Gidişine defalarca dediğim durlar , duyulmaz olmuş artık...
Aklın almış kontrolü kulakların duymaz , gözlerin halimi görmez olmuş.
Kalbine taş duvarlar örmüş , sesimi duymaz olmuşsun.
Söylediklerimin hoş bir tınısı bile kalmamış yüreğinde.
Yavaş yavaş uzaklaşıyorsun...
Birden gitseydin diyorum , ardına bakmadan...
Aklım , kalbim , senle dolan benliğim , hiç bir yerim git diyemiyor...
Gitme! Kal!
Kalbim deli gibi çarpıyor gideceğin düşüncesiyle.
Aklımı alamıyorum senden , düşünmekten geçemiyorum.
Benliğim sen olmuş , sensiz yapamıyorum.
Anlattım bunları , hemde çok anlattım...
Anlamıyorsun!
İşte gidiyorsun...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder